Van Toen naar Nu

Wij hebben als echtpaar samen, met af en toe hulp van de kinderen een voormalige boerderij uit 1854 volledig gerenoveerd. Maar dan ook volledig. Alleen de buitenmuren en 1 binnenmuur van 1 meter dik zijn blijven staan. De rest is nieuw, geüpdatet naar de tijd en luxe van nu met diep respect van de bouwers van toen. Wel werd er een glazen veranda aan toegevoegd door de bouwers van nu: wijzelf. Door te renoveren leer je een huis kennen hoe het gebouwd is en hoeveel kracht het moet hebben gekost om voornamelijk de ontzettend zware hoekstenen zo hoog te plaatsen. Wij hebben de luxe van de moderne tijd in de zin van modern gereedschap, steigers en een bouwkraan, zij toentertijd niet. We vermoeden dat het huis is gebouwd van de stenen van de burcht welke gebouwd is rond 1280 door een rechtstreekse voorvader van de koning der Nederlanden. En nee, dat is geen grap: van de vele titels die de koning draagt zijn er twee als volgt: Baron van Cranendonck en Baron van Eindhoven. De titel; graaf van Cranendonck en Baron van Eindhoven komt via het huwelijk van Johan van Rollingen die in 1409 trouwt met Anna, gravin van Daun-Densborn en een later huwelijk van een nakomeling genaamd Anestasia die trouwd met Heinrich. Dit is een zoon is van Phillip en Johanna van Nassau-Dillenburg. En daar is de Nassau connectie dus en een stukje geschiedenis in het kort. De geschiedenis van Densborn en omgeving is enorm en gaat terug tot voor de Kelten en de Romeinen. Ik heb al enorm veel hierover gevonden en ga dit zeker nog verder uitwerken om ook te kunnen vertellen.

We vermoeden dat het huis gebouwd is met stenen van het kasteel, dat rond 1280 gebouwd werd door een directe voorouder van de Nederlandse koning. En nee, geen grap, de koning draagt ​​vele titels, waaronder twee opmerkelijke: Baron van Cranendonck en Baron van Eindhoven. Deze titels gaan terug tot Johan von Rollingen, die in 1409 trouwde met Anna, gravin van Daun-Densborn. Een van hun nakomelingen, Anastasia, trouwde met Heinrich, zoon van Philipp en Johanna van Nassau-Dillenburg. En daar is het dan: de connectie met het Huis Nassau! De geschiedenis van Densborn en omgeving is enorm. Die gaat veel verder terug – zelfs vóór de Kelten en Romeinen. Het eerste officiële document in de archieven dateert uit 893.

Helaas is de Burcht in 1820 deels afgebroken in verband met verval en renovatie van burcht naar woonhuis. Gelukkig is nog 1 en ander zichtbaar, een deel is helaas omgebouwd tot woonhuis maar wanneer je in de voormalige binnenplaats (een klein pleintje) staat, die te vinden is voor de restanten van de burcht en je rond kijkt is te zien hoe de nog zoveel mogelijk oorspronkelijke schuur in het verlengde van het tegenoverliggende (helaas gemoderniseerde) huis hoe de omvangrijke oorsprong van de burcht ooit is geweest. Ook is te zien, wanneer je richting de spoorbaan loopt dat de burcht voorzien was van een “vloerverwarmings systeem” dit bestond uit ondergrondse gemetselde geulen die uitkwamen op een grote houtstook ruimte. Hierdoor kon de warmte zich verplaatsen naar de diverse ruimtes in de burcht, 1 van de gemetselde gleuven is nog steeds zichtbaar. In de periode dat de Burcht werd gebouwd werd ook de kerk gebouwd hiervan is alleen de toren nog oorspronkelijk helaas is de rest na een brand verloren gegaan en gemoderniseerd. De geschiedenis van deze kerk is schitterend en vertelt veel over de macht die de edelen hadden in die tijd en hier zal ik later zeker meer over vertellen.

Omdat de kans dus groot is dat ons huis gebouwd is van de stenen van de burcht hebben wij besloten het huis te voegen en niet te voorzien van een kalkpleisterlaag zoals de meeste huizen in de eifel. Al bij de aankoop van het huis in 2011 was door voormalige eigenaren, de achterkant de pleister grotendeels verwijderd (waarvoor onze intense dank) want wat een werk is het verwijderen van een oude pleisterlaag van kalk. Maar hierdoor konden we zien hoe de stenen eruitzagen en zagen we in onze gedachten al voor ons hoe het huis kon worden door te voegen in plaats te voorzien van een kalkstuc. 

We zijn gaan testen hoe de verhouding van kalk en zand moest zijn, welke kleur voeg we wilden (we hebben zelfs getest met zwarte voegen). Maar we wilden vooral het kalk mengsel wat ook vroeger werd gebruikt. Tenslotte werd dat gemaakt van plaatselijk beschikbare producten en heeft bewezen dat het een goed product was in de meer dan 150 jaar dat het als pleisterlaag op het huis zat. Maar welke kalk en welke verhouding. Na een aantal jaren van mislukte testen hadden we puur geluk door bij toeval iemand kennen, wiens vader (toen al 96) het vak van zijn vader had geleerd en zelfs als leraar op een ambachtsschool deze kennis aan zijn leerlingen had overgedragen. Hij kon ons precies vertellen hoe we te werk moesten gaan, hij was het die vertelde waar we op moesten letten, wat de verhoudingen waren en welke kalk. Dankzij deze oude ambachts leraar konden we in de herfst van 2016 eindelijk echt beginnen met het voegen van de buiten- en binnen muren met het “voeg-recept” van vroeger zoals het van oudsher al werd gemaakt. Helaas heeft onze leermeester van 96 het resultaat niet meer in het echt kunnen zien, wat hij zo graag had gewild. Hij overleed plotseling in de winter van van 2016/2017. Wij zijn hem enorm dankbaar dat hij ons zoveel heeft kunnen vertellen en leren.

Dat er in de loop van de jaren nog veel meer mensen verder weg en dichtbij hun huis zijn gaan voegen en een glazen veranda aan huis zijn gaan bouwen maakt ons enorm trots. We hebben laten zien dat er veel mogelijk is met een “oud” pand, dat met respect voor de bouwstijl van vroeger volledig kan voldoen aan de luxe van de tegenwoordige tijd. We hebben geprobeerd het huis in de waarde te laten in de stijl waarin het ooit is gebouwd, zeker de voorkant is nog volledig zoals het was inclusief de oorspronkelijke stenen bestrating.

Alleen een aantal dakkapellen zijn toegevoegd. De boerderij is een voormalig monument, het werd gebouwd als quereinhaus wat betekend dat wonen en bedrijf onder 1 dak plaats vonden. Ondanks de aanvraag en goedkeuring van de bouwvergunning in 2011 is de monumenten status 12 jaar na deze goedkeuring plotseling opgeheven. De dakkapellen zouden de oorzaak zijn dat de monumenten status werd opgeheven ondanks dat er van oorsprong ook al een dakkapelletje aan de voorzijde zat. Voor het huis ligt nog steeds de oorspronkelijke oude bestrating. Het oorspronkelijke dierenverblijf is omgebouwd tot het gastenverblijf, waarbij ook hier de oorsprong in takt is gebleven. De balken, muren en waar mogelijk ook hergebruik van de oorspronkelijke materialen is terug te zien.

Zoals uitgelegd dat ons huis stamt uit 1854, is dit getal ook de naam die we kozen voor ons gastenverblijf: Lodge1854 dit getal is terug te vinden in de fassade boven de voordeur. Dat het werd gebouwd door een familie met geld en dus aanzien is terug te zien in de hoogte van de plafonds, het kleine kamertje die op zolder was en gemaakt was voor personeel. Maar ook de muren waren beschilderd als behang, waarbij vooral de kleur blauw opviel deze pigment kleur was 1 van de duurste toentertijd. De ramen in de kozijnen werden geopend door espagnoletten met een leeuwenkop, 1 daarvan is nog steeds te zien want die hebben we herplaatst in de glazen muur in de keuken van het gastenverblijf.

Een dergelijke bewerking van een espagnolet laat ook zien ook zien dat het een familie betrof die wel wat geld te besteden hadden. We hebben begrepen dat de boerderij slechts enkele jaren na de bouw is verkocht en de bewoners zijn geëmigreerd naar canada wat prima zou kunnen kloppen met het eerder vertelde verhaal. Dwars aan een zijde van de boerderij zat nog een houten schuur. Ons is verteld dat dit een soort molen was waar de boeren uit de omgeving hun gewassen lieten malen. Of deze bij oorsprong al aan het huis is gebouwd is onzeker. Deze kan ook later zijn aangebouwd. Het smalle pad dat achter het huis langs loopt, liep van oorsprong rondom het hele huis waardoor de boeren een rondje konden maken door de schuur en weer terug over de brug welke ooit een prachtig boogbruggetje was. Helaas maar ook logisch is deze aangepast aan de moderne tijd.